Op naar het Maagdenhuis!

Terug
maagdenhuis-bezetting.jpg

Nederland heeft een van de beste zorgstelsel ter wereld, zo wordt minister Schippers niet moe te vertellen. En ook ons onderwijs is excellent. Waarom klagen cliënten en studenten dan toch?

‘Weg met het rendementsdenken.’ Onder dit motto protesteerden de studenten van de UvA tegen de bezuinigingen op de Geesteswetenschappen. Ze bezetten eerst het Bungehuis, om, na de ontruiming, de deuren van het Maagdenhuis te bestormen. Vervolgens kregen ze enkele concessies van het College van Bestuur, maar de studenten wezen die resoluut als onvoldoende van de hand. Ze hebben de smaak inmiddels te pakken en eisen meer. Ze willen dat er een einde wordt gemaakt aan het rendementsdenken in het onderwijs en eisen meer inspraak op de universiteit. Aanstaande woensdag 4 maart is uitgeroepen tot nationale actiedag.

Beduusd

De bestuurders van de UvA en in Den Haag lijken wat beduusd door de acties van de studenten. Waar hebben ze het over?, zo lijken ze zich af te vragen. Het Nederlandse onderwijssysteem behoort toch tot een van de beste van de wereld? Moet je eens kijken naar al die mooie lijstjes, waar we bijna overal bovenaan staan.

In een prachtige analyse dit weekend in de Volkskrant laat columnist Martin Sommer haarfijn zien dat die prachtige lijstjes slechts een deel van de werkelijkheid te zien geven. ‘Onderwijs komt niet uit een computer,’ schrijft hij… ‘Onderwijs is een relatie tussen leraar en leerling, weten we sinds Plato. Zoals zorg een relatie is tussen dokter en patiënt. … Een vertrouwensrelatie én een gezagsrelatie.’

Empathie

Het is dan ook niet zo gek dat het heersende marktdenken vooral in de zorg en in het onderwijs spaak lopen. Zorg en onderwijs zijn geen koekjes, die je efficiënt door een fabriek kunt jagen. Het gaat altijd om een menselijke relatie tussen cliënt en zorgverlener, tussen leraar en leerling.

Zoals Jos de Blok onlangs zei op nieuworganiseren.nu: ‘Goede zorg draait om empathie.’ Hij hekelt daarin de WMO-operatie, die er toch vooral op gericht lijkt om mensen zoveel mogelijk uit de zorg te houden. ‘Terwijl goede zorg niet gaat over indicaties en het bewaken van de toegangspoort, het gaat over empathie en samen verkennen wat er aan de hand is. En het is mijn ervaring dat je daar in een gesprekje aan de keukentafel niet mee uitkomt, daar heb je enkele weken voor nodig.’

Wakker

Zouden de bestuurders met hun lijstjes en hun papieren werkelijkheid nu eindelijk eens wakker schrikken? De kans is niet groot, maar er is geen alternatief: we zullen het moeten blijven proberen. Morgen met z’n allen naar het Maagdenhuis, dus.

 

Datum: 03.03.2015
Bron: nieuworganiserenblog